دیدبان بوشهر؛ ایمان شجاعی مقدم فعال رسانه‌ای نوشت؛ انقلابی بودن با سخنرانی، شعار و تکرار واژه‌های انقلابی ثابت نمی‌شود، انقلاب را باید در میدان عمل دید. آنجا که مسئولیت، امانت الهی است و مدیر باید پاسخگوی این امانت در برابر مردم و خداوند باشد.
نمی‌توان از انقلاب و نظام سخن گفت، اما در عرصه مدیریت، خروجی قابل دفاعی نداشت. نمی‌توان خود را انقلابی نامید، اما مردم نتیجه‌ای از این انقلابی‌گری در زندگی، معیشت، فرهنگ، خدمت‌رسانی و پیشرفت شهر و استان نبینند.
امیرالمؤمنین(ع) فرمودند: «إِنَّ عَمَلَکَ لَیْسَ لَکَ بِطُعْمَةٍ وَلَکِنَّهُ فِی عُنُقِکَ أَمَانَةٌ»؛ مسئولیت، لقمه و امتیاز شخصی نیست، امانتی است بر گردن تو.
مسئولی که حاصل مدیریت او جز حاشیه، وعده‌های تکراری، فرصت‌سوزی و نارضایتی مردم نیست، باید پیش از آنکه دیگران عملکردش را نقد کنند، خودش در خلوت به این پرسش پاسخ دهد: از مسئولیتی که به او سپرده شده، چه چیزی برای مردم باقی مانده است؟
امام علی(ع) همچنین فرمودند: «مَن نَصَبَ نَفْسَهُ لِلنَّاسِ إِمَاماً فَلْیَبْدَأْ بِتَعْلِیمِ نَفْسِهِ»؛ کسی که خود را پیشوای مردم قرار می‌دهد، باید از اصلاح و تعلیم خویش آغاز کند.
انقلاب با عمل مدیران زنده می‌ماند، نه با ادعاهای آنان. اگر مدیری واقعاً خود را انقلابی می‌داند، باید کارنامه‌اش سخن بگوید؛ باید مردم اثر مدیریت او را لمس کنند و خروجی تصمیم‌هایش در میدان دیده شود.
مراقب باشیم با عملکرد ضعیف، ناکارآمدی و بی‌عملی، چیزی را که دشمن نتوانسته است از انقلاب کم کند، خودمان با سوءمدیریت هزینه‌دار نکنیم.
انقلابی بودن یک عنوان نیست؛ یک مسئولیت است. و مسئولیت، بدون عمل، چیزی جز ادعا نیست
