گزارش دیدبان بوشهر اداره کل بنادر و دریانوردی استان بوشهر حدود ۱۲ ماه است که با سرپرستی « سیاوش ارجمندزاده» اداره می‌شود؛ وضعیتی که طولانی شدن آن، ضرورت تعیین تکلیف مدیریت این مجموعه مهم و راهبردی استان را بیش از گذشته برجسته کرده است.
بر اساس اطلاعات مطرح‌شده، پس از گذشت این مدت، موضوع انتخاب مدیرکل جدید بنادر و دریانوردی استان بوشهر در دستور کار قرار گرفته و نام «عبدالسعید عباسی» از شهرستان خشت استان فارس به عنوان گزینه این مسئولیت مطرح شده است. گفته می‌شود قرار است مراسم معارفه وی در روز شنبه برگزار شود؛ هرچند تا زمان برگزاری مراسم، جزئیات نهایی این انتصاب ممکن است تغییر کند.
در همین حال، مخالفت یکی از نمایندگان استان بوشهر در مجلس با این انتصاب، موجب شده موضوع انتخاب مدیرکل جدید با حاشیه‌هایی همراه شود و بار دیگر بحث استفاده از نیروهای بومی در مدیریت‌های استان را به صدر مباحث رسانه‌ای بکشاند.
مسئله فقط یک انتصاب نیست
بحث اصلی در این میان، شخص گزینه مطرح‌شده نیست؛ بلکه پرسش مهم‌تر این است که با وجود نیروهای متخصص و باتجربه بومی در بدنه اداره کل بنادر و دریانوردی استان، چرا گزینه نهایی از خارج استان انتخاب شده است؟
اداره کل بنادر بوشهر مجموعه‌ای تخصصی است که طی سال‌های گذشته نیروهای متعددی را در حوزه‌های مختلف پرورش داده است. افرادی که سابقه مدیریتی، تخصص مرتبط و شناخت کافی از ظرفیت‌ها و مسائل بندری استان دارند و طبیعتاً انتظار دارند در فرآیند انتخاب مدیرکل، سابقه و توانمندی آنان نیز مورد توجه قرار گیرد.
«علی‌اکبر هاشمی» از شهرستان دشتی، از جمله نیروهایی است که نام او در میان گزینه‌های مطرح برای مدیریت این مجموعه قرار داشته است. فارغ از اینکه در نهایت چه فردی برای این جایگاه انتخاب می‌شود، انتظار منطقی این است که گزینه‌های درون مجموعه و نیروهای بومی واجد شرایط، پیش از تصمیم نهایی به شکل شفاف و جدی بررسی شوند.
تناقضی که افکار عمومی را به فکر فرو می‌برد
این موضوع زمانی قابل تأمل‌تر می‌شود که به اتفاقی که چندی پیش درباره یکی از بومی های استان مطرح شد، توجه کنیم.
یکی از مدیران توانمد و جوان استان بوشهر، بنا بر گزارش‌ها گزینه مدیریت اداره کل بنیاد شهید و امور ایثارگران استان فارس بود؛ اما موضوع بومی بودن مدیر و حساسیت‌های موجود درباره انتصاب مدیران غیربومی، از جمله مسائلی بود که در فضای سیاسی پیرامون آن انتصاب مطرح شد.
اکنون این پرسش برای افکار عمومی استان بوشهر مطرح است که اگر بومی بودن مدیر در استان‌های دیگر می‌تواند به عنوان یک ملاحظه جدی در انتصابات مطرح باشد، چرا همین مطالبه در بوشهر نباید مورد توجه قرار گیرد؟
قرار نیست بومی بودن به تنهایی معیار انتخاب مدیر باشد؛ تخصص، تجربه، توان مدیریتی و کارنامه باید در اولویت باشد. اما در نقطه مقابل نیز نمی‌توان ظرفیت نیروهای بومی را نادیده گرفت و صرفاً به دلیل آنکه گزینه‌ای از خارج استان مطرح شده، از کنار نیروهای متخصص داخل استان عبور کرد.
خطاب به مجمع نمایندگان استان؛ مطالبه‌گری یا سکوت؟
در این میان، نقش مجمع نمایندگان استان بوشهر نیز قابل توجه است.
نمایندگان استان در مجلس شورای اسلامی، باید درباره انتصاب مدیران دستگاه‌های مهم استان از یک مطالبه روشن دفاع کنند:فرآیند انتخاب مدیران باید شفاف، مبتنی بر شایستگی و همراه با بررسی جدی ظرفیت نیروهای بومی باشد.
اگر گزینه غیربومی از نظر تخصص، تجربه و توان مدیریتی نسبت به گزینه‌های بومی برتری دارد، انتظار می‌رود دلایل این انتخاب برای افکار عمومی و بدنه تخصصی استان روشن شود.
اما اگر در میان نیروهای بومی، افراد واجد شرایط و دارای سابقه مدیریتی وجود دارند، طبیعی است که جامعه بوشهر انتظار داشته باشد این افراد نیز در فرآیند تصمیم‌گیری به صورت جدی دیده شوند.
شکیب‌نسب؛ آزمون یک مدیر بومی
این موضوع از یک جهت دیگر نیز قابل تأمل است؛ «محمد شکیب‌نسب»، مدیرعامل سازمان بنادر و دریانوردی کشور، خود سابقه مدیرکل در استان بوشهر را دارد و از فرزندان همین استان است.
از چنین مدیری انتظار می‌رود شناختی که از ظرفیت‌های انسانی، اقتصادی و بندری بوشهر دارد، در تصمیم‌گیری درباره مدیریت این مجموعه نیز مورد توجه قرار گیرد.
سؤال رسانه و افکار عمومی البته متوجه شخص شکیب‌نسب نیست؛ بلکه یک مطالبه روشن است:در استانی که بخش مهمی از اقتصاد و هویت آن با دریا و بندر گره خورده، آیا واقعاً هیچ گزینه بومی واجد شرایطی برای مدیریت اداره کل بنادر و دریانوردی وجود ندارد؟
اگر پاسخ مثبت است، لازم است معیارهای انتخاب و دلایل آن برای افکار عمومی روشن شود؛ و اگر پاسخ منفی است، این پرسش مطرح می‌شود که چرا نیروهای متخصص و باتجربه بومی فرصت بیشتری برای حضور در این جایگاه پیدا نمی‌کنند؟
استاندار بوشهر نیز باید پاسخ روشنی به یک مطالبه عمومی داشته باشد
نقش استانداری در هماهنگی و پیگیری مسائل مدیریتی استان نیز نمی‌تواند نادیده گرفته شود.
استان بوشهر طی سال‌های گذشته بارها از ضرورت استفاده از ظرفیت مدیران و نیروهای متخصص بومی سخن گفته است. بنابراین طبیعی است که درباره این انتصاب نیز این انتظار وجود داشته باشد که دیدگاه استان و ظرفیت نیروهای بومی در تصمیم نهایی مورد توجه قرار گرفته باشد.
مطالبه بوشهر قرار نیست انتخاب مدیر بر اساس شناسنامه و محل تولد باشد؛ مطالبه اصلی، فرصت برابر برای نیروهای بومی و غیربومی و انتخاب بر اساس شایستگی، تخصص و کارنامه است.
بوشهر نباید فقط محل خدمت باشد
بنادر بوشهر یکی از مهم‌ترین مجموعه‌های اقتصادی استان است و مدیریت آن صرفاً یک عنوان اداری نیست. تصمیمات این مجموعه با تجارت، اقتصاد دریامحور، اشتغال، فعالیت‌های بندری و آینده اقتصادی استان ارتباط مستقیم دارد.
به همین دلیل، انتظار می‌رود پیش از برگزاری هرگونه مراسم معارفه، فرآیند انتخاب مدیرکل با دقت بیشتری بررسی شود و گزینه‌های توانمند بومی نیز مورد ارزیابی جدی قرار گیرند.
بوشهر نیرو کم ندارد؛ آنچه گاهی کم‌رنگ به نظر می‌رسد، فرصت دیده‌شدن نیروهای بومی است.
اکنون توپ در زمین مسئولان ارشد است؛ از مجمع نمایندگان استان گرفته تا استانداری بوشهر و مدیریت سازمان بنادر و دریانوردی کشور.
شاید مهم‌ترین پرسش امروز همین باشد: آیا برای مدیریت بنادر بوشهر، واقعاً بهترین گزینه انتخاب شده؛ یا هنوز فرصت بررسی جدی‌تر ظرفیت‌های بومی وجود دارد؟
